Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα απόμερο ορεινό μέρος, μέσα σε μια μικρή σπηλιά, ζούσε μία τίγρης και το μικρό της.
Μια μέρα ενώ κυνηγούσε, συνάντησε μια μικρή αλεπού, την οποία πήρε μαζί της για να παίζει το μικρό της.
Η αλεπού περνούσε πολύ ωραία και ξένοιαστα, αφού δεν χρειαζόταν να δουλεύει ή να κυνηγά, καθώς όλη μέρα έπαιζε και η μαμά τίγρης τους έφερνε φαγητό. Μία μέρα, ενώ κυνηγούσε βρήκε ένα μικρό μοσχάρι, το οποίο πήρε μαζί της για να παίζει και αυτό με το γιό της. Αλλά η μικρή αλεπού δυσαρεστήθηκε πολύ και ζήλεψε το μοσχαράκι, γιατί σκέφτηκε ότι όλοι θα αγαπούσαν περισσότερο εκείνο και όχι αυτό, ενώ νόμιζε ότι του έδιναν να φάει τα απομεινάρια του φαγητού. Στην πραγματικότητα, του φέρονταν όπως παλιά, αλλά η καρδιά του έσφαλε και άρχιζε να σχεδιάζει πως θα εκδικηθεί το μοσχαράκι. Μετά από λίγο καιρό, η μαμά τίγρης αρρώστησε βαριά και λίγο πριν πεθάνει φώναξε το μοσχάρι και το γιο της στο πλευρό της και τους είπε: «Αν και δεν είστε από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα, ωστόσο είστε αδέρφια. Δεν θέλω να τσακωθείτε ποτέ, αλλά να ζείτε ευτυχισμένοι μαζί, και αν κάποιος σας πει ψέματα να μην δίνετε σημασία, αλλά να είστε πάντα φίλοι». Και με το που το είπε αυτό, πέθανε.
Τότε η αλεπού είδε το γεγονός σαν ευκαιρία. Κάθε πρωί το μοσχαράκι είχε τη συνήθεια να τρέχει, να παίζει, να πηδά και να κουνάει τα αυτιά του με χαρά, βελάζοντας και κάνοντας γυμναστική, ενώ το τιγράκι προτιμούσε να ξαπλώνει και να ξεκουράζεται. Έτσι ένα πρωί ενώ το μοσχαράκι έτρεχε εδώ και εκεί, η αλεπού πλησίασε το τιγράκι και είπε: «Παρόλο που το μοσχαράκι ισχυρίζεται ότι είναι φίλος σου, έχεις καμία ιδέα τί σκέφτεται, όταν τρέχει, πηδάει και κουνά τα αυτιά του; Βαθιά μέσα του σε μισεί, και έτσι αποκτά δύναμη για να μπορέσει να σε σκοτώσει».
Φυσικά, τα λόγια της αλεπούς, έκαναν το τιγράκι καχύποπτο και πολύ θυμωμένο. Έτσι κάθε μέρα παρακολουθούσε το μοσχαράκι από κοντά και έγινε στυφό και δύστροπο.
Τότε η αλεπού πήγε στο μοσχαράκι και του είπε: « Θυμάσαι που η μητέρα σου είπε σε εσένα και στον τίγρη ότι είστε αδέρφια, αλλά όπως βλέπεις αυτός μεγαλώνει και γίνεται κάθε μέρα όλο πιο δυνατός, ενώ η καρδιά του έχει αλλάξει και προετοιμάζεται να σε σκοτώσει και να σε φάει».
Ο τίγρης και το μοσχάρι ήταν πια εχθροί και παρακολουθούσαν ο ένας τον άλλο με καχυποψία, ενώ και οι δύο ήταν πολύ δυστυχισμένοι. Τελικά μια μέρα το μοσχάρι είπε στον τίγρη: «Γιατί θέλεις να με σκοτώσεις και να με φας; Δεν σου έχω κάνει κακό και σε αγαπώ όπως μου είπε η μητέρα σου».
Ο τίγρης απάντησε: «Σε αγαπώ το ίδιο και ποτέ μου δεν σκέφτηκα να κάνω κάτι τέτοιο, μέχρι που η αλεπού μού είπε ότι ετοιμάζεσαι να με σκοτώσεις».
Τότε συνειδητοποίησαν ότι η αλεπού προσπαθούσε να τους κάνει εχθρούς και κατέστρωσαν ένα σχέδιο για να την εκδικηθούν. Ο τίγρης είπε: «Θα σου πω τι θα κάνουμε. Θα προσποιηθούμε ότι μαλώνουμε λέγοντας ο ένας στον άλλο ότι μισιόμαστε και ότι θα παλέψουμε για να δούμε ποιος θα βγει νικητής. Ζήτα της να είναι παρούσα και ενώ θα μαλώνουμε, θα της επιτεθώ».
Ήρθε η μέρα και ξεκίνησαν να τσακώνονται. Γύριζαν γύρω- γύρω και φαινόταν ότι μάχονταν πολύ άσχημα μέχρι που πλησίασαν πολύ κοντά στην αλεπού, όταν η τίγρης έκανε ένα άλμα, προσγειώθηκε πάνω της, την σκότωσε, κάθισε κάτω και έφαγε τις σάρκες της.
Από αυτό φαίνεται τί μπορεί να συμβεί σε αυτούς που προσπαθούν να δημιουργήσουν πρόβλημα μεταξύ φίλων.
Tibetan Folk Tales, by A.L. Shelton
Η αλεπού περνούσε πολύ ωραία και ξένοιαστα, αφού δεν χρειαζόταν να δουλεύει ή να κυνηγά, καθώς όλη μέρα έπαιζε και η μαμά τίγρης τους έφερνε φαγητό. Μία μέρα, ενώ κυνηγούσε βρήκε ένα μικρό μοσχάρι, το οποίο πήρε μαζί της για να παίζει και αυτό με το γιό της. Αλλά η μικρή αλεπού δυσαρεστήθηκε πολύ και ζήλεψε το μοσχαράκι, γιατί σκέφτηκε ότι όλοι θα αγαπούσαν περισσότερο εκείνο και όχι αυτό, ενώ νόμιζε ότι του έδιναν να φάει τα απομεινάρια του φαγητού. Στην πραγματικότητα, του φέρονταν όπως παλιά, αλλά η καρδιά του έσφαλε και άρχιζε να σχεδιάζει πως θα εκδικηθεί το μοσχαράκι. Μετά από λίγο καιρό, η μαμά τίγρης αρρώστησε βαριά και λίγο πριν πεθάνει φώναξε το μοσχάρι και το γιο της στο πλευρό της και τους είπε: «Αν και δεν είστε από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα, ωστόσο είστε αδέρφια. Δεν θέλω να τσακωθείτε ποτέ, αλλά να ζείτε ευτυχισμένοι μαζί, και αν κάποιος σας πει ψέματα να μην δίνετε σημασία, αλλά να είστε πάντα φίλοι». Και με το που το είπε αυτό, πέθανε.
Τότε η αλεπού είδε το γεγονός σαν ευκαιρία. Κάθε πρωί το μοσχαράκι είχε τη συνήθεια να τρέχει, να παίζει, να πηδά και να κουνάει τα αυτιά του με χαρά, βελάζοντας και κάνοντας γυμναστική, ενώ το τιγράκι προτιμούσε να ξαπλώνει και να ξεκουράζεται. Έτσι ένα πρωί ενώ το μοσχαράκι έτρεχε εδώ και εκεί, η αλεπού πλησίασε το τιγράκι και είπε: «Παρόλο που το μοσχαράκι ισχυρίζεται ότι είναι φίλος σου, έχεις καμία ιδέα τί σκέφτεται, όταν τρέχει, πηδάει και κουνά τα αυτιά του; Βαθιά μέσα του σε μισεί, και έτσι αποκτά δύναμη για να μπορέσει να σε σκοτώσει».
Φυσικά, τα λόγια της αλεπούς, έκαναν το τιγράκι καχύποπτο και πολύ θυμωμένο. Έτσι κάθε μέρα παρακολουθούσε το μοσχαράκι από κοντά και έγινε στυφό και δύστροπο.
Τότε η αλεπού πήγε στο μοσχαράκι και του είπε: « Θυμάσαι που η μητέρα σου είπε σε εσένα και στον τίγρη ότι είστε αδέρφια, αλλά όπως βλέπεις αυτός μεγαλώνει και γίνεται κάθε μέρα όλο πιο δυνατός, ενώ η καρδιά του έχει αλλάξει και προετοιμάζεται να σε σκοτώσει και να σε φάει».
Ο τίγρης και το μοσχάρι ήταν πια εχθροί και παρακολουθούσαν ο ένας τον άλλο με καχυποψία, ενώ και οι δύο ήταν πολύ δυστυχισμένοι. Τελικά μια μέρα το μοσχάρι είπε στον τίγρη: «Γιατί θέλεις να με σκοτώσεις και να με φας; Δεν σου έχω κάνει κακό και σε αγαπώ όπως μου είπε η μητέρα σου».
Ο τίγρης απάντησε: «Σε αγαπώ το ίδιο και ποτέ μου δεν σκέφτηκα να κάνω κάτι τέτοιο, μέχρι που η αλεπού μού είπε ότι ετοιμάζεσαι να με σκοτώσεις».
Τότε συνειδητοποίησαν ότι η αλεπού προσπαθούσε να τους κάνει εχθρούς και κατέστρωσαν ένα σχέδιο για να την εκδικηθούν. Ο τίγρης είπε: «Θα σου πω τι θα κάνουμε. Θα προσποιηθούμε ότι μαλώνουμε λέγοντας ο ένας στον άλλο ότι μισιόμαστε και ότι θα παλέψουμε για να δούμε ποιος θα βγει νικητής. Ζήτα της να είναι παρούσα και ενώ θα μαλώνουμε, θα της επιτεθώ».
Ήρθε η μέρα και ξεκίνησαν να τσακώνονται. Γύριζαν γύρω- γύρω και φαινόταν ότι μάχονταν πολύ άσχημα μέχρι που πλησίασαν πολύ κοντά στην αλεπού, όταν η τίγρης έκανε ένα άλμα, προσγειώθηκε πάνω της, την σκότωσε, κάθισε κάτω και έφαγε τις σάρκες της.
Από αυτό φαίνεται τί μπορεί να συμβεί σε αυτούς που προσπαθούν να δημιουργήσουν πρόβλημα μεταξύ φίλων.
Tibetan Folk Tales, by A.L. Shelton
