Μέσα σ’αυτόν, τον ξανα-συναρμολογημένο μηχανισμό που κουβαλούν οι καρδιές μας

Μέσα σ’αυτόν, τον ξανα-συναρμολογημένο μηχανισμό που κουβαλούν οι καρδιές μας
Γι’αυτό, αγάπη μου, πρέπει να ξέρεις
Για το τι να ψάχνεις
Και που ακριβώς πρέπει να πας…
Πάρε λοιπόν το χρόνο σου και μην ανησυχείς για το αν θα χαθείς.
Θα με βρεις
Εκεί πάνω,
ένα δάχτυλο και δυο κουκίδες μακριά.
Κι αν αναρωτιέσαι, αν θα μπορώ ακόμη να σ’αγκαλιάσω
…στ’αλήθεια, δε ξέρω.
Ξέρω όμως πως θα μπορούσα ακόμη να ενθουσιαστώ
Με την απότομη κίνηση του φωτός
Που ορμά κατά πάνω μου
Κατακλύζοντάς με.
Ετούτο το φως
Θα μοιάζει με με τ’αυστηρά, γλυκά σου χέρια
Το σύμπαν θα λυγίσει
Οι πλανήτες θα υποταχθούν
Κι εγώ θα πω «Ω! Είσαι εδώ. Σε περίμενα. Τώρα μπορούμε να φύγουμε».
Κι έτσι,
Οι δυο αχτίδες φωτός θα κάνουν τελικά ένα ζουυυυυυυυυυυυυυυυμ
Μέσα στη μαύρη, στην χάρτινα πλασμένη νύχτα
Καθώς κάπου αλλού
δυο εραστές, ξαπλωμένοι ανάσκελα, θ’αναρωτιούνται
«Τι στο διάβολο ήταν αυτό;»

...Deric Brown..