Ο γιος του Χοτζα ηταν σε τετοιο βαθμο ακαματης, τεμπέλης, απατεώνας που ο Χοτζας τον έδιωξε απο το σπίτι λέγοντας του "Εσύ παιδί μου ποτέ δεν θα γίνεις άνθρωπος". Μετα απο πολλα χρονια ο Χοτζας πήγε στην Πολη. Ο γιος του με κλοπες, ματσαράγκες, εκβιασμούς, φονους και δωροδοκίες έφτασε να γινει βεζίρης και ζουσε στο αναλογο παλατι στην Πολη. Συμπτωματικά βλεπει απο το παράθυρο το γέροντα πάτερα του να περνάει. Φωνάζει τους φρουρούς του και τους λεει φερτε μου εδω αμεσως αυτο τον γέρο. Τρεχουν οι φρουροί πιάνουν τον χοτζα, τον δένουν και τον φέρνουν κλωτσοπατιναδα μπροστα στο βεζίρη, όπως γίνονταν συνήθως. «Με ξέρεις εμενα;» ρωτάει ο βεζίρης. «Οχι» απαντάει ο Χοτζας. «Ειμαι ο γιος σου που έλεγες οτι δεν θα γινω ποτε άνθρωπος, να που έγινα Βεζίρης! Τι λες τωρα;»
«Βεζίρης έγινες, άνθρωπος δεν έγινες!»
απαντησε ο Χοτζας.
Απο τις διδακτικές Ιστορίες του Ναστραντίν Χότζα.
