Mια μόνο λέξη. AΓΑΠΗ.

Μάζεψα όλες τις πυγολαμπίδες της γης για να γράψω

 Mια μόνο λέξη.
AΓΑΠΗ.
Κι ύστερα, επειδή μου άρεσε πολύ το έργο μου, άρχισα να καλώ όποιον έβρισκα μπροστά μου για να το θαυμάσει.
Σιγά σιγά η λέξη γέμισε δακτυλιές. Πληγώθηκαν τα γράμματα. Νύσταξαν και οι πυγολαμπίδες και με εγκατέλειψαν...
Μ’ αυτή την τόση βιασύνη μου να ξεκινώ από το τέλος, έχανα η ηλίθια τη Mαγεία της αρχής. 

Χρόνια σε βλέπω να αγναντεύεις 

στο μπαλκονάκι της ψυχής σου.
Δεν θέλω να μου πεις τι αγναντεύεις. Ξέρω. 

Ένα "ίσως" καρτερείς.
Ένα θολό, ακαθόριστο, ολότελα δικό σου "ίσως"...

Α.Παπαδάκη (Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή )