Αγαπούσαμε μονάχα ''εξ αποστάσεως'' όλοι μαζί το ίδιο κορίτσι
στην οδό Δεινοκράτους και του κάναμε τις νύχτες καντάδες.
Και ποτές δεν τσακωθήκαμε γι αυτόν τον κοινό καημό.
Δεν είχε καμία προοπτική να καταλήξει σε τίποτα.
Ήτανε ο καημός του άπειρου,
που έδερνε την άδεια και χαώδη νεανική καρδιά μας εκείνου του καιρού.
Ξεθυμαίναμε στα... ποιήματα.
στην οδό Δεινοκράτους και του κάναμε τις νύχτες καντάδες.
Και ποτές δεν τσακωθήκαμε γι αυτόν τον κοινό καημό.
Δεν είχε καμία προοπτική να καταλήξει σε τίποτα.
Ήτανε ο καημός του άπειρου,
που έδερνε την άδεια και χαώδη νεανική καρδιά μας εκείνου του καιρού.
Ξεθυμαίναμε στα... ποιήματα.
Κώστας Βάρναλης
